Studenckie Studio Radiowe Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu zostało utworzone w lutym 1969 roku.

Pierwszym zachowanym dokumentem świadczącym o jego istnieniu jest podanie do Przewodniczącego Komisji ds. Radia i Telewizji z prośbą o przekazanie wycofywanego z użytku sprzętu radiowego.

Twórcą i pierwszym kierownikiem studia był pan Grzegorz Cegielski. W maju 1969 roku wśród studentów został ogłoszony konkurs na nazwę studia.

Zwyciężyła propozycja Studenckie Studio Radiowe "Emiter". Jak informują archiwalne dokumenty, u progu swej działalności Emiter dysponował dwoma pomieszczeniami w domu studenta Opolskiej WSI przy ulicy Oleskiej 102 i nadawał program poprzez sieć radiowęzłową do wszystkich pokoi w tymże domu studenckim. Istniało także połączenie drogą telefoniczną z Polskim Radiem w Opolu i możliwość wejść z programem "Emitera" na antenę tej rozgłośni. Większość prac remontowych i adaptacyjnych w przekazanych pomieszczeniach wykonywali sami "emiterowcy", uczelnia zaś dostarczała materiały.

Największym problemem studia było pozyskanie niezbędnego sprzętu radiowego i taśm, na których odbywały się nagrania, montaż, emisja i archiwizacja materiałów dźwiękowych. Sprzęt pozyskiwany był ze stacji Polskiego Radia. Był to sprzęt używany i często wymagający remontu. Część sprzętu i wszystkie remonty wykonywali członkowie działu technicznego SSR "Emiter".

Czasy te z sentymentem wspomina uwieczniony na zdjęciu jeden z ówczesnych techników Jan Żegleń.

Należy też dodać, że każdorazowy zakup sprzętu radiowego wymagał w tamtych czasach akceptacji regionalnego oddziału Komitetu ds. Radia i Telewizji.

Największy rozkwit działalności SSR "Emiter" przypada na lata 70-te i 80-te. Wtedy to w pracę studia zaangażowanych było ok. 60 osób. Z tego okresu zachowała się część listy wydanych legitymacji radiowych.

W ramach zespołu pracowały redakcje dzienne przygotowujące programy na poszczególne dni tygodnia. Każda z nich liczyło ok. 5 osób. Istniała zupełna dowolność co do doboru muzyki, stąd każdy z dni miał zupełnie inny muzyczny charakter. Przykładowo poniedziałki zdominowane były przez muzykę rockową we wszelkich odmianach, z kolei w czwartki dominowała muzyka elektroniczna. Także programy emitowane przez studio miały charakter autorski, a dzięki temu posiadały własną grupę odbiorców. Jednym słowem każdy mógł znaleźć w "Emiterze" coś dla siebie.

"Emiter" był jednak przede wszystkim źródłem informacji o tym, co związane było z życiem uczelni. Zarówno studenckim jak i naukowym. Wspierał działalność organizacji studenckich takich jak AKT , AKŻ i DKF.

SSR "Emiter" posiadało prężnie działający dział techniczny skupiający kilkanaście osób. Zajmował się on utrzymaniem i rozbudową zaplecza technicznego studia, a także realizacją programu i nagraniami. W zakres obowiązków techników "Emitera" wchodziło również nagłaśnianie różnego rodzaju wydarzeń organizowanych przez uczelnię. Uczestniczył w wielkiej uroczystości nadania imienia uczelni.

Wśród dokumentów archiwalnych "Emitera" znajdują się m.in. prośba Domu Kultury w Dobrzeniu o nagranie materiału demonstracyjnego amatorskiego zespołu "Piersi", czy też podanie ZSP o przygotowanie nagłośnienia sali na spotkanie z ówczesnym Ministrem ds. Młodzieży i Sportu Aleksandrem Kwaśniewskim.

Przez progi studia radiowego przewinęło się wiele znamienitych osobistości. Radio miało okazję towarzyszyć w pierwszych opolskich koncertach zespołu Lady Pank w 84 roku. Swoje pozdrowienia dla SSR "Emiter" przekazał także Marek Niedzwiedzki.

W tym czasie radiowęzeł "Emitera" obejmował wszystkie akademiki WSI i "emiterowcy" dopracowali się własnej metody badania słuchalności. Polegała ona na tym, że wszystkie osoby słuchające programu na dany sygnał zaczynały "mrugać" światłem w swoim pokoju, osoby z "emitera" stały pomiędzy akademikami i liczyły "mrugające" okna.

Oprócz działalności typowo radiowej, "Emiter" prowadził także własną działalność kulturalną przede wszystkim poprzez Studencki klub "Hades". Obejmowała ona wieczorki jazzowe czy poetyckie, a także organizację zabaw tanecznych.

Osobą, która otaczała szczególną opieką i życzliwością działalność SSR "Emiter" w tamtych czasach, był rektor doc. dr inż. Zbigniew Vogel, któremu "emiterowcy" zawdzięczają sprzyjającą atmosferę niezbędną do rozwoju studia. Był on częstym gościem "Emitera" czego śladem są liczne nagrane wywiady i audycje. Dzięki jego wielkiemu zrozumieniu i życzliwości był możliwy rozwój stacji.

Pozycja "Emitera" była na tyle silna, że jego reprezentacja brała samodzielny udział w pochodach 1-Majowych. Opowiada Jan Żegleń:

Przełom lat 70 i 80 przynosi zupełnie nowe pole aktywności radiowców "Emitera" związane z działalnością niepodległościową. Przykładem tej działalności może być emisja cyklu audycji dotyczących Katynia czy też reportaże ze strajków studenckich. Codzienną praktyką było emitowanie zakazanych utworów muzycznych czy kabaretów, jak choćby autorstwa Jacka Fedorowicza.

Kres tym działaniom przynosi wprowadzenie w grudniu 1981 roku stanu wojennego i w parę dni później zamknięcie SSR "Emiter". Z zamknięciem studia wiąże się ciekawa historia, Otóż w momencie gdy do studia przyszli żołnierze by je zamknąć, jeden z "emiterowców" kopiował właśnie taśmę z zakazanymi materiałami. Wszyscy opuścili pomieszczenia, które zostały opieczętowane, ale taśma została. Znalezienie taśmy wiązałoby się z nieuniknionymi konsekwencjami dla studia, dlatego najbliższej nocy poprzez kanał ciepłowniczy z budynku stołówki właściciel taśmy wszedł do emitera i zamienił "nielegalną" taśmę na inną, nie zawierającą zakazanych treści.

Zawieszenie działalności SSR "Emiter" trwało 4 miesiące, 2 tygodnie, 5 dni ,9 godzin i 14 minut, po których studio rozpoczęło ponownie pracę, jednakże już pod specjalnym nadzorem.

Co ciekawe w archiwach "Emitera" nie znajdują się żadne dokumenty z tego okresu. Być może zostały one skonfiskowane w czasie stanu wojennego, a być może tkwią jeszcze gdzieś w kanale ciepłowniczym ukryte rękami "emiterowców".

Bardzo hucznie obchodzono 15 rocznicę utworzenia SSR "Emiter". Zachowały się zapisy jingla wprowadzonego na antenę z tej okazji.

Początek lat 90 to odzyskanie przez nasz kraj autonomii i związane z nią istotne zmiany ekonomiczne. Rozpoczęła się epoka własnej inicjatywy gospodarczej, której skutki widoczne były we wszystkich organizacjach opierających swą działalność na szeroko rozumianym wolontariacie. Podobnie było w SSR "Emiter". Zapaleńcy pracujący w "Emiterze" kolejno kończyli studia i odchodzili, nowych członków nie przybywało i powoli działalność studia zamierała. Sytuację tę wspomina Ireneusz Francik działający wtedy w "Emiterze"

Dodatkowo w trakcie remontu akademików uszkodzono sieć radiowęzłową, której nigdy nie udało się już w pełni przywrócić do sprawności. Ograniczył się więc znacznie obszar nadawania, a co za tym idzie zmalało jeszcze bardziej zainteresowanie "Emiterem". O przyczynach schyłku Emitera mówi Jan Żegleń:

W tych latach udało się jeszcze uzyskać z Radia Opole pewną ilość sprzętu, m.in. nowszą konsoletę emisyjną. Jednakże pasjonatów radia studenckiego było coraz mniej.

Prób wskrzeszenia działalności SSR "Emiter" i grup pragnących działać w radiu studenckim było co najmniej kilka. Istniało przecież zaplecze w postaci przygotowanych akustycznie pomieszczeń oraz podstawowego sprzętu. Zawsze jednak plany rozbijały się o tę samą przeszkodę: brak niezbędnych funduszy na zakup dodatkowego sprzętu, czy też remont pomieszczeń. Dodatkowo, po uszkodzeniu instalacji radiowęzłowej doszedł jeszcze jeden problem: W jaki sposób dotrzeć do odbiorcy? Pojawiły się pomysły uruchomienia emisji poprzez radiowy nadajnik naziemny o niewielkiej mocy (takie próby miały miejsce). Lecz z tym wiązały się kolejne wydatki: zakup odpowiedniego sprzętu nadawczego, pozyskanie koncesji i opłaty związane z jej utrzymaniem, opłaty za użytkowanie częstotliwości itd. Pomysł dobry ale kosztowny.

Zachowały się raporty z emisji ostatnich programów SSR Emiter z przełomu 1999/2000 rok. Z początkiem 2000 roku studio zostało zamknięte.

Sytuacja ta trwała do kwietnia 2003 roku, kiedy zawiązała się grupa radiowców-pasjonatów pragnących reaktywować studio. Grupa ta formalnie przekształciła się w czerwcu 2003 roku w Koło Naukowe Radiowców "Emiter". Opiekunem koła została pani prof. dr hab. inż. Krystyna Macek-Kamińska.

Od grudnia 2003 roku rozpoczęto porządkowanie pomieszczeń studia, inwentaryzację taśmoteki, zabezpieczono zastaną dokumentację. Nawiązano także kontakty z dawnymi "Emiterowcami", kilku z nich udało się zaprosić do studia i nagrać ich wspomnienia. Od marca 2004 rozpoczął się kapitalny remont ponieszczeń SSR "Emiter". Najciekawsze dokumenty i nagrania zostały umieszczone na niniejsza stronie.